Podstawy prawne

 

PODSTAWY PRAWNE

  • Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz.U. z 2011 r. Nr 149, poz. 887)
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U.  z 2011 r. Nr 209, poz. 1245)
  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie standardu podstawowych usług świadczonych przez specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, kwalifikacji osób zatrudnionych w tych ośrodkach, szczegółowych kierunków prowadzenia oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych wobec osób stosujących przemoc w rodzinie oraz kwalifikacji osób prowadzących oddziaływania korekcyjno –edukacyjne (DZ. U. 2011 Nr 50, poz. 259)
  • Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

WYBRANE PRZEPISY:

  • Art. 15 ust. 1. pkt 3 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 o policji (DZ. U. z 2015 poz. 355)

„Policjanci wykonując czynności, o których mowa w art. 14, mają prawo do :zatrzymywania osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia”

  • Art. 15a. Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 o policji (DZ. U. z 2015 poz. 355)

 Funkcjonariusz Policji ma prawo zatrzymania sprawców przemocy w rodzinie stwarzających bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego w trybie określonym w art. 15.”

  • Art. 191 kodeks karny

„§ 1. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

  •  Art. 197 kodeks karny

„§ 1. Kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem doprowadza inną osobę do obcowania płciowego, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.”

  • Art. 207 kodeks karny

„§ 1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Jeżeli czyn określony w § 1 połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego
na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.”

  • Art. 209 kodeks karny

„§ 1. Kto uporczywie uchyla się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i przez to naraża ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego, organu pomocy społecznej lub organu podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego.”

  •  Art. 304 kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2015, poz. 21)

„§ 1. Każdy dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym prokuratora lub Policję. Przepisy art. 148 § 2a–2c oraz art. 156a stosuje się odpowiednio.

§ 2. Instytucje państwowe i samorządowe, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję oraz przedsięwziąć niezbędne czynności do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw lub do czasu wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa.”

 

 

 

 

 

 

Mity na temat przemocy

 MITY NA TEMAT PRZEMOCY

  • Przemoc to prywatna sprawa rodziny, nikt nie powinien wtrącać się w jej sprawy. NIEPRAWDA

Przemoc w rodzinie jest przestępstwem. Każdy ma prawo zapobiec przestępstwu.

 

  • Przemoc występuje tylko wtedy, kiedy widać ślady pobicia. NIEPRAWDA

Nie trzeba mieć siniaków i złamań, aby być ofiarą przemocy domowej. Poniżanie i obelgi bolą tak samo jak bicie.

 

  • Ofiara przemocy jest sama sobie winna, widocznie zasłużyła sobie na to, sama prowokuje zachowania przemocowe, lubi być bita, poniżana. NIEPRAWDA

 Nikt nie ma prawa bić i poniżać kogokolwiek bez względu na to co zrobił.

 

  • Nie można zmienić swojego przeznaczenia – kto doświadczał przemocy od dziecka, zawsze będzie jej doznawał. NIEPRAWDA

Nawet po latach osoba doznająca przemocy może przerwać przemoc. Nigdy nie jest za późno, aby powiedzieć NIE.

 

  • Przemoc występuje tylko w środowiskach patologicznych. NIEPRAWDA

Przemoc domowa zdarza się we wszystkich grupach społecznych niezależnie od poziomu wykształcenia i sytuacji ekonomicznej.

 

  • Alkoholizm jest przyczyną przemocy. NIEPRAWDA

Uzależnienie od alkoholu nie zwalnia od odpowiedzialności za czyny. Należy karać sprawcę przemocy i leczyć jego chorobę.

 

Rozpoznanie przemocy domowej

ROZPOZNANIE PRZEMOCY DOMOWEJ

Czy zdarza Ci się, że ktoś bliski:

  • Popycha, policzkuje, bije, szarpie Ciebie?
  • Obrzuca obelgami, wyzwiskami?
  • Zmusza do robienia rzeczy, które są dla Ciebie poniżające?
  • Domaga się ograniczenia Twoich kontaktów z bliskimi, przyjaciółmi i znajomymi?
  • Kontroluje w pełni wszystkie wydatki w domu i każe prosić Cię o pieniądze?
  • W przypływie złości niszczy Twoją własność?
  • Oboje uważacie, że to Twoja wina?
  • Skłania Cię do kontaktów seksualnych, mimo, że nie masz na to ochoty?
  • Grozi, że zrobi Tobie i twoim bliskim krzywdę, zabije, zrani?
  • Uważa, że zasługujesz na złe traktowanie?
  • Uważa, że wszystkie powyższe rzeczy robi dla Twojego dobra?
  • Zachowuje się wobec dzieci w sposób budzący Twój sprzeciw?
  • Przeprasza Cię, rozpieszcza prezentami po tym jak Cię skrzywdził, pobił?

Jeśli choć na jedno pytanie padła odpowiedź twierdząca, istnieje duże prawdopodobieństwo, że doznajesz przemocy ze strony bliskiej Ci osoby!

Pamiętaj, że NIGDY nie jest to Twoja wina jak sprawca przemocy zachowuje się wobec Ciebie i Twoich bliskich. Sprawca nie ma prawa tak Cię traktować!

Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie

 

Witamy na stronie adresowanej do osób uwikłanych w zjawisko przemocy w rodzinie, szczególnie ofiar i osób stosujących w rodzinie przemoc.

 

Strona zawiera przydatne informacje na temat zjawiska przemocy domowej oraz informacje o możliwościach uzyskania pomocy dla ofiary, jak i osoby stosującej przemoc w rodzinie.

  • Rodzaje przemocy
  • Rozpoznanie przemocy domowej
  • Mity na temat przemocy
  • Podstawy prawne
  • Powiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie w Powiecie Stargardzkim
  • Ośrodek Interwencji Kryzysowej
  • Punk Porad Konsultacyjnych
  • Gdzie szukać pomocy?
  • „Niebieska Karta”
  • Program korekcyjno – edukacyjny dla sprawców przemocy w rodzinie

 

Dodatkowe informacje można uzyskać pod nr telefonów:

·         091 48 04 909 – sekretariat PCPR w Stargardzie

·         091 48 04 938/946 – dział zajmujący się przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie

 

 

Rodzaje przemocy

RODZAJE PRZEMOCY

 

PRZEMOC W RODZINIE – to jednorazowe lub powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie, które narusza prawa lub dobra osobiste członków rodziny, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy molarne u osób dotkniętych przemocą.

 

CECHY PRZEMOCY:

1. JEST INTENCJONALNA – przemoc jest zamierzonym działaniem człowieka i ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie ofiary.

2. SIŁY SĄ NIERÓWNOMIERNE – w relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą. Ofiara jest słabsza a sprawca silniejszy.

3. NARUSZA PRAWA I DOBRA OSOBISTE – sprawca wykorzystując przewagę siły narusza podstawowe prawa ofiary (np. prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku itd.

4. POWODUJE CIERPIENIE – sprawca naraża zdrowie i życie ofiary. Doświadczanie cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony.

 

RODZAJE PRZEMOCY

1. PRZEMOC FIZYCZNA – różne formy użycia siły: bicie (w tym przedmiotami), popychanie, policzkowanie, szczypanie, kopanie i duszenie, szarpanie, wykręcanie rąk, przypalanie, polewanie substancjami, stosowanie broni, porzucanie w niebezpiecznej okolicy, nieudzielenie koniecznej pomocy, itp.

2. PRZEMOC PSYCHICZNA – zastraszanie, szydzenie, przekleństwa, wyśmiewanie poglądów, religii, pochodzenia, narzucanie własnych poglądów, stała krytyka, izolacja społeczna poprzez kontrolowanie i zabranianie kontaktów z innymi, wymuszanie posłuszeństwa, wyzywanie, poniżanie i upokarzanie, zawstydzanie, grożenie, itp.

3. PRZEMOC SEKSUALNA -  wymuszanie zachowań o charakterze seksualnym, poniżające obmacywanie, obłapywanie, zmuszanie do oglądania filmów pornograficznych, wymuszanie pożycia seksualnego, wymuszanie nieakceptowanych praktyk seksualnych, wymuszanie seksu z osobami trzecimi, itp.

PAMIĘTAJ! Zmuszanie do pożycia seksualnego i nieakceptowanych praktyk seksualnych w małżeństwie/przez małżonków jest również przemocą!

4. PRZEMOC EKONOMICZNA – odbieranie zarobionych pieniędzy, niezaspokojenie potrzeb materialnych, niedostarczanie środków finansowych na utrzymanie, uniemożliwienie podjęcia pracy, itp.

5. PRZEMOC ZANIEDBANIA – narażanie na utratę życia lub zdrowia, pozostawianie bez opieki osoby, która z powodu choroby, niepełnosprawności bądź wieku nie może samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb, itp.